Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση του κ. Παρασύρη:
«Έχουν συνηθίσει να βλέπουν τη χώρα στις χειρότερες θέσεις των ευρωπαϊκών στατιστικών και ανακουφίζονται όποτε δεν κατακτούμε την κορυφή της αποτυχίας.
Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική. Η 12η θέση στους 27 σημαίνει απλούστατα ότι ανήκουμε στο ακριβότερο μισό της Ευρώπης: μόλις 11 χώρες πληρώνουν περισσότερο από εμάς, ενώ 15 πληρώνουν λιγότερο. Κι αν εξετάσει κανείς επιμέρους ομάδες καταναλωτών —όπως μια τετραμελή οικογένεια— η Ελλάδα εκτοξεύεται έως και στην 7η ακριβότερη θέση.
Τα εφτά χρόνια η κυβέρνηση της ΝΔ δεν έκανε τίποτα για να βελτιώσει τη θέση των ελληνικών νοικοκυριών, το αντίθετο μάλιστα: Το δεύτερο εξάμηνο του 2019 η Ελλάδα ήταν στην 16η θέση των πιο ακριβών νοικοκυριών και το πρώτο εξάμηνο του 2020 ήταν στη 13η θέση. Έκτοτε κινείται μεταξύ της 10ης και της 12ης θέσης Κι αυτό αναδεικνύει με τον πιο εύγλωττο τρόπο ότι η φθηνή ενέργεια δεν είναι προτεραιότητα για τη ΝΔ. Αυτή είναι η «προσπάθεια προς χαμηλότερες τιμές», στην ανακοίνωση του Υφυπουργού.
Ακόμη πιο αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία όταν εξετάζουμε το πραγματικό βάρος που σηκώνουν τα νοικοκυριά. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της Eurostat, η Ελλάδα είναι η δεύτερη χειρότερη χώρα της ΕΕ στον κίνδυνο φτώχειας, ενώ το 19% των Ελλήνων αδυνατεί να διατηρήσει επαρκώς ζεστό το σπίτι του — σχεδόν 1 στους 5. Ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 9,2%· δηλαδή η Ελλάδα τον υπερδιπλασιάζει. Αυτό δεν είναι απλά μια στατιστική, είναι άνθρωποι που ξεπαγιάζουν στα σπίτια τους.
Και δυστυχώς υπάρχει και χειρότερη πλευρά: η πρόσφατη έκθεση του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (ΔΟΕ) για την προσιτότητα της ενέργειας (energy affordability) καταγράφει κάτι που θα έπρεπε να προκαλεί όχι πανηγυρισμούς, αλλά σιωπή και ντροπή: η Ελλάδα εμφάνισε την υψηλότερη θνησιμότητα λόγω ψύχους από αδυναμία θέρμανσης των νοικοκυριών ανάμεσα σε οκτώ ευρωπαϊκές χώρες που εξετάστηκαν.
Αυτή είναι η πραγματική εικόνα πίσω από τους κυβερνητικούς πανηγυρισμούς: μια χώρα όπου η ενέργεια παραμένει ακριβή, η ενεργειακή φτώχεια καλπάζει, και οι πολίτες στερούνται βασικές ανάγκες για να πληρώσουν λογαριασμούς — με κάποιους να πληρώνουν αυτή την «επιτυχία» με την ίδια τους τη ζωή.
Κι αντί η κυβέρνηση να απολογείται, εμφανίζεται σχεδόν να πανηγυρίζει επειδή… δεν είμαστε ακόμη χειρότεροι».
