«H απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου για τον τρόπο εκτοκισμού των οφειλών που έχουν υπαχθεί στις δικαστικές ρυθμίσεις του ν. 3869/2010 αποτελεί μια σαφή, δεσμευτική και αδιαμφισβήτητη δικαστική κρίση», τονίζει η κ. Αποστολάκη, διευκρινίζοντας πως «πρόκειται για μια απόφαση με ιδιαίτερη κοινωνική και θεσμική σημασία, καθώς αποκαθιστά την ορθή ερμηνεία του νόμου και διασφαλίζει ουσιαστική προστασία για χιλιάδες δανειολήπτες».
Στη συνέχεια της δήλωσής της η κ. Αποστολάκη προσθέτει:
«Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου έκρινε με σαφήνεια ότι οι τόκοι στις δικαστικές ρυθμίσεις υπολογίζονται επί της μηνιαίας δόσης και όχι επί του συνολικού κεφαλαίου της οφειλής. Η απόφαση αυτή δεν αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης, ερμηνευτικών αστερίσκων ή επιλεκτικής εφαρμογής. Σε ένα κράτος δικαίου, οι αμετάκλητες δικαστικές κρίσεις εφαρμόζονται πλήρως και χωρίς καθυστερήσεις.
Οι αναφορές του Υπουργού Οικονομικών, Κυριάκου Πιερρακάκη, περί “μελέτης των συνεπειών” και αναζήτησης “ισορροπιών” δημιουργούν εύλογα ερωτήματα. Τι ακριβώς σημαίνει η αναφορά του Υπουργού ότι “θα αναζητηθεί η χρυσή τομή και αναλόγως θα κρίνουμε την παρέμβασή μας”; Από πότε η εφαρμογή μιας αμετάκλητης απόφασης της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου εξαρτάται από την αναζήτηση “χρυσής τομής” ή από το εύρος των κυβερνητικών παρεμβάσεων με κριτήριο τα συμφέροντα των θιγόμενων μερών; Η συμμόρφωση προς τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης δεν μπορεί να εξαρτάται από τις επιδιώξεις εκείνων που ενδέχεται να θίγονται από αυτές ούτε φυσικά από την άποψη που έχει για αυτές η εκτελεστική εξουσία.
Η Πολιτεία οφείλει να εγγυηθεί την άμεση συμμόρφωση όλων των εμπλεκόμενων φορέων, τραπεζών, servicers και κάθε αρμόδιου με πλήρη αναπροσαρμογή των οφειλών και κάθε αναγκαία διορθωτική ενέργεια που απορρέει από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου.
Η εφαρμογή της απόφασης αυτής δεν είναι ζήτημα πολιτικής επιλογής. Είναι ζήτημα σεβασμού στις αποφάσεις της Δικαιοσύνης και συνακόλουθης προστασίας της κοινωνικής συνοχής. Και για τον λόγο αυτό θα σταθούμε απέναντι σε κάθε απόπειρα καθυστέρησης, αποδυνάμωσης ή έμμεσης αμφισβήτησης της δικαστικής κρίσης. Γιατί η προστασία που αναγνώρισε η Δικαιοσύνη στους πολίτες είναι άμεσα οφειλόμενη και δεν μπορεί κυβερνητικές επιλογές να τη θέτουν εν αμφιβολία, με διαφαινόμενο στόχο να ευνοήσουν τις προτεραιότητες των τραπεζών και των servicers».
