{https://www.youtube.com/watch?v=UY7D-tG0Gns}
Μετά το πρώτο σποτ για την κυβερνητική ανικανότητα στο πλαίσιο του ΤΑΑ αναφορικά με ζωτικά έργα άρδευσης και ύδρευσης, μετά το δεύτερο σποτ που αναδείκνυε μερικές μόνο από τις μεγάλες εκπτώσεις της κυβέρνησης σε θέματα πολιτικής προστασίας, μετά το τρίτο σποτ με τις απεντάξεις σε κρίσιμα έργα επένδυσης στην έρευνα και την καινοτομία, μετά το τέταρτο σποτ που αφορούσε σε ένα ζωτικότατο ζήτημα για την ανθεκτικότητας της χώρας και το εισόδημα κάθε ελληνικού νοικοκυριού και επιχείρησης, την αποθήκευση και το κόστος της ενέργειας, μετά το πέμπτο σποτ που ανέδειξε χαμένες ευκαιρίες στον τομέα του διαδικτύου, της συνδεσιμότητας και των ψηφιακών έργων, το έκτο σποτ επικεντρώνεται σε ορισμένες από τις πιο οδυνηρές για τη χώρα αποτυχίες στο πλαίσιο του Ελλάδα 2.0: αυτές που αφορούν την οικογένεια, το παιδί και την κοινωνική ένταξη.
Ζούμε σε μία χώρα στην οποία υποτίθεται ότι η στήριξη της οικογένειας με κάθε τρόπο αποτελεί κορυφαία κυβερνητική προτεραιότητα για την αντιμετώπιση του δημογραφικού και του κοινωνικού αποκλεισμού. Αλλά όπως είχε υπογραμμίσει και η βουλευτής Ευβοίας και υπεύθυνη του ΚΤΕ Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, Κατερίνα Καζάνη, τον Νοέμβριο του 2025 στη Βουλή στη συζήτηση για το δημογραφικό και τη μεσαία τάξη απευθυνόμενη στην κυβέρνηση: «Για τους βρεφονηπιακούς σταθμούς: Κάθε χρόνο μένουν εκτός χιλιάδες παιδιά. Voucher δίνετε. Θέσεις δεν υπάρχουν. Είχατε την ευκαιρία να δημιουργηθούν 50.000 νέες θέσεις μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης. Και εσείς την πετάξατε. Ζητήσατε να απενταχθεί το έργο από το Ταμείο. Έτσι στηρίζετε την οικογένεια;»
Έχοντας αυτά υπόψη, διαβάστε σε περίληψη μερικές μόνο από τις αδιανόητες χαμένες ευκαιρίες για την οικογένεια και το παιδί στο πλαίσιο του Ελλάδα 2.0, όπως αναδείχθηκαν και στην «Συγκριτική Μελέτη Μέτρων ΤΑΑ – πριν και μετά»:
1. Στο αρχικό Ελλάδα 2.0 προβλεπόταν μέχρι τα τέλη 2024 η «ολοκλήρωση και στελέχωση τουλάχιστον 50.000 νέων θέσεων σε βρεφονηπιακούς σταθμούς» (μέτρο 16919). Αυτός όμως ο στόχος όμως διαγράφηκε μετά από το Ταμείο Ανάκαμψης.
2. Στο Ελλάδα 2.0 προβλέφθηκε επίσης στο πλαίσιο του μέτρου 16919 («Παιδική Προστασία») η «δημιουργία 135 Κέντρων Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών με ένταξη των τομέων των θετικών επιστημών, της τεχνολογίας, της μηχανικής και των μαθηματικών (STEM) για παιδιά ηλικίας 12-15 ετών» μέχρι τα τέλη 2025. Και αυτό το έργο όμως διαγράφηκε μετά από το Ταμείο Ανάκαμψης.
3. Στο αρχικό Ελλάδα 2.0 προβλεπόταν, στο μέτρο 16945, μέχρι το 2024 «η ολοκλήρωση και στελέχωση τουλάχιστον 120 εγκαταστάσεων παιδικής μέριμνας εντός μεγάλων επιχειρήσεων: οι επιχειρήσεις τις οποίες στοχεύει αυτό το μέτρο είναι 50 επιχειρήσεις με περισσότερους από 100 εργαζομένους (μεσαίες) και 70 επιχειρήσεις με περισσότερους από 250 εργαζομένους (μεγάλες)». Ήταν έργο προϋπολογισμού 16 εκατομμυρίων ευρώ. Όλο το μέτρο και το έργο όμως απεντάχθηκαν γρήγορα από το Ταμείο Ανάκαμψης.
4. Στις 19/11/2025 με κυβερνητική απόφαση απεντάχθηκε από το Ταμείο Ανάκαμψης το έργο, ύψους 8,3 εκατομμυρίων ευρώ, «υποστήριξη της κοινωνικής ενσωμάτωσης ατόμων στο φάσμα του αυτισμού (ΔΑΦ)» (μέτρο 16904) που αφορούσε στην υποστήριξη της εργασιακής ενσωμάτωσης τους μέσω της παροχής συμβουλευτικής υποστήριξης καθώς και επιδότησης του μισθολογικού κόστους και των εργοδοτικών εισφορών. Θα ωφελούνταν 200 οικογένειες.
5. Πάλι στο μέτρο 16919 και στο αρχικό Ελλάδα 2.0 προβλεπόταν μέχρι τα τέλη του 2023 η «επαγγελματική αναδοχή 160 ανηλίκων με σοβαρές αναπηρίες (ποσοστό αναπηρίας άνω του 67 %) και/ή σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας» (μέτρο 16919). Και αυτός όμως ο στόχος διαγράφηκε μετά από το Ελλάδα 2.0.
6. Κοινωνική ένταξη (μέτρο 16922): το Ελλάδα 2.0 προέβλεπε στο συγκεκριμένο ορόσημο «προγράμματα στήριξης της ένταξης για 7.000 δικαιούχους Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος και έκδοση πιστοποίησης των δεξιοτήτων…». Μετά την τελευταία αναθεώρηση το συγκεκριμένο ορόσημο και η στήριξη 7.000 οικονομικά ευάλωτων συμπολιτών μας δεν υπάρχει πια στο Ελλάδα 2.0.
7. Μπορεί Πορτογαλία, Ισπανία και Ιταλία να κατασκευάζουν χιλιάδες κοινωνικές κατοικίες με πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης μπροστά στη στεγαστική κρίση, το Ελλάδα 2.0 προέβλεπε όμως το εξής απίθανο νούμερο μέχρι τα τέλη του 2024 (μέτρο 16922): «Ολοκλήρωση προγράμματος ανακαίνισης 100 διαμερισμάτων (70 στον Δήμο Αθηνών και 30 στον Δήμο Θεσσαλονίκης) για 250 δικαιούχους. Το μέτρο αποσκοπεί στην παροχή στεγαστικής στήριξης στις πλέον ευάλωτες ομάδες που απειλούνται ή αντιμετωπίζουν έλλειψη στέγης». Το ακόμα πιο εξωπραγματικό είναι ότι και αυτός όμως ο ανεπαρκέστατος στόχος των 100 διαμερισμάτων μειώθηκε (!) μετά και έγινε «ανακαίνιση 50 διαμερισμάτων». Γιατί;
