«Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία μιας χώρας που δεν αρκούν οι μικρές διορθώσεις. Χρειάζεται μια νέα πορεία.
Για την Ελλάδα, αυτή η στιγμή είναι τώρα.
Γι’ αυτό η 3η του Σεπτέμβρη δεν είναι απλώς μια επέτειος. Είναι η υπενθύμιση ότι κάθε μεγάλη αλλαγή ξεκινά όταν μια κοινωνία αποφασίζει να πάρει ξανά το μέλλον στα χέρια της.
Πενήντα δύο χρόνια μετά την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, υπάρχουν πρόσωπα και σύμβολα που δεν ξεθωριάζουν. Όχι επειδή ανήκουν στο παρελθόν, αλλά επειδή εξακολουθούν να μιλούν στην καρδιά και τη συνείδηση ενός ολόκληρου κόσμου.
Ο ιδρυτής μας Ανδρέας Παπανδρέου και οι συναγωνιστές του στην πρώτη γραμμή. Ο πράσινος ήλιος. Η «Αλλαγή». Οι πλατείες γεμάτες ανθρώπους που έως τότε ένιωθαν θεατές της πολιτικής ζωής. Και πάνω απ’ όλα, η μεγάλη υπόσχεση της 3ης του Σεπτέμβρη: ότι η Ελλάδα δεν ανήκει σε λίγους και ισχυρούς. Ανήκει στον λαό της.
Αυτή ήταν η μεγάλη ιστορική τομή των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ.
Έδωσε φωνή σε ανθρώπους που για δεκαετίες έμεναν στο περιθώριο. Στον εργάτη, στον αγρότη, στον μικρομεσαίο, στη γυναίκα, στον νέο της επαρχίας, στο παιδί της φτωχής οικογένειας που ήθελε να σπουδάσει και να προχωρήσει.
Έκανε τον απλό άνθρωπο να αισθανθεί ότι το κράτος δεν ήταν ιδιοκτησία μιας κλειστής τάξης προνομιούχων. Ότι η Δημοκρατία δεν τελείωνε στην κάλπη, αλλά έπρεπε να φτάνει στο σχολείο, στο νοσοκομείο, στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, στη δουλειά, στη σύνταξη, στην αξιοπρέπεια.
Γι’ αυτό το ΠΑΣΟΚ υπήρξε βαθιά λαϊκό. Όχι επειδή κολάκευε τον λαό, αλλά επειδή εμπιστευόταν τον λαό.
Υπήρξε και βαθιά πατριωτικό. Γιατί ο πατριωτισμός της Δημοκρατικής Παράταξης δεν ήταν ποτέ οι εύκολες κραυγές. Ήταν η Εθνική Ανεξαρτησία. Η πίστη στις δυνάμεις του Ελληνισμού. Το ενιαίο αμυντικό δόγμα και στη συνέχεια, η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση με άλυτο το Κυπριακό. Πατριωτισμός είναι μια Ελλάδα που οραματίζεται, σχεδιάζει, διαπραγματεύεται, δημιουργεί συμμαχίες, διεκδικεί και πετυχαίνει.
Να μη συμβιβάζεσαι με τετελεσμένα. Να υπερασπίζεσαι τα εθνικά συμφέροντα με αποφασιστικότητα και στρατηγική, απέναντι και στον αναθεωρητισμό της Τουρκίας, χωρίς εφησυχασμό και ψευδαισθήσεις για ήρεμα νερά.
Τέλος, το ΠΑΣΟΚ παραμένει αδιαπραγμάτευτα αυτόνομο. Η ιστορική του δύναμη βρισκόταν πάντοτε στην ανεξαρτησία του από κλειστά συστήματα εξουσίας καθώς και στη ζωντανή και αδιαμεσολάβητη σχέση του με τον λαό.
Η Δημοκρατική Παράταξη χρωστά μόνο στους πολίτες.
Γι’ αυτό δεν αρκεί να επικαλούμαστε την Αλλαγή. Πρέπει να την κάνουμε ξανά πράξη με σχέδιο, αξιοπιστία και κατάλληλο πολιτικό προσωπικό.
Οι «μη προνομιούχοι» υπάρχουν και σήμερα. Είναι ο εργαζόμενος που δεν βγάζει τον μήνα. Ο νέος που δεν μπορεί να αποκτήσει σπίτι. Ο μικρομεσαίος που συνθλίβεται από τα ολιγοπώλια. Ο αγρότης που αγωνίζεται να παραμείνει στη γη του. Ο συνταξιούχος που ζητά αξιοπρεπή σύνταξη. Ο επιστήμονας που θέλει αξιοκρατία και προοπτική.
Σε αυτούς στρέφεται ξανά το ΠΑΣΟΚ.
Γιατί μια τρίτη θητεία της Νέας Δημοκρατίας σημαίνει άλλα τέσσερα χρόνια καθήλωσης, χαμένων ευκαιριών και απόστασης από την Ευρώπη. Η Ελλάδα δεν αντέχει άλλη μία τετραετία στασιμότητας. Χρειάζεται νέα πορεία.
Πενήντα δύο χρόνια μετά την 3η Σεπτέμβρη του 1974, το χρέος της γενιάς μας είναι να συνεχίσουμε μια παράδοση αγώνων για τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου και την κοινωνική δικαιοσύνη. Κρατώντας πάντα αναλλοίωτο το μοναδικό, αξιακό και πολιτικό μας DNA.
Λαϊκοί, γιατί στεκόμαστε με τους πολλούς.
Πατριώτες, γιατί πιστεύουμε σε μια ακηδεμόνευτη Ελλάδα.
Προοδευτικοί, γιατί δεν συμβιβαζόμαστε με την αδικία και τις εκτροπές.
Και αυτόνομοι, γιατί δεν έχουμε εξαρτήσεις. Η μόνη μας εξάρτηση είναι το συμβόλαιο τιμής που θα υπογράψουμε με τον ελληνικό λαό στις επόμενες εθνικές εκλογές.
Στον λαό λογοδοτούμε και μαζί μπορούμε να πάμε ξανά μακριά με ρήξεις και αλλαγές για μια καλύτερη ζωή.»
