Παράλληλα, ζητά ένα ολοκληρωμένο πλέγμα πολιτικών στήριξης, που θα περιλαμβάνει:
– Ενιαίο και σαφή ορισμό της μονογονεϊκής οικογένειας, με κοινά κριτήρια για όλους τους φορείς και τις παροχές.
– Ενιαία διαδικασία πιστοποίησης της μονογονεϊκής ιδιότητας, με περιορισμό της γραφειοκρατίας και αξιοποίηση των διαθέσιμων ψηφιακών δεδομένων του Δημοσίου.
– Συνολική επανεξέταση των επιδομάτων, φορολογικών ελαφρύνσεων, στεγαστικών και κοινωνικών παροχών, ώστε να επικαιροποιηθούν τα κριτήρια και να αντιμετωπιστούν κενά προστασίας.
– Ειδική μέριμνα για τη συμφιλίωση εργασίας και οικογενειακής ζωής, με επαρκείς και οικονομικά προσβάσιμες θέσεις σε βρεφονηπιακούς σταθμούς και ΚΔΑΠ.
– Υπηρεσίες παιδικής φροντίδας και σε μη τυπικά ωράρια, όπως απογεύματα, νύχτες, Σαββατοκύριακα και αργίες, ώστε η εργασία να μην καθίσταται πρακτικά αδύνατη για τον μονογονέα.
– Ειδικά στεγαστικά και οικονομικά μέτρα με πρόσβαση σε κοινωνική κατοικία, χαμηλότοκη χρηματοδότηση και στοχευμένες ενισχύσεις.
– Ενισχυμένη προστασία για μονογονείς που μεγαλώνουν παιδιά με αναπηρία, με επαρκείς και δωρεάν υπηρεσίες υποστήριξης.
– Δωρεάν και επαρκείς υπηρεσίες ψυχοκοινωνικής στήριξης για γονείς και παιδιά, καθώς και ενίσχυση των κοινωνικών υπηρεσιών σε σχολεία και δικαστήρια.
Όπως επισημαίνει η Ελένη Βατσινά στην ερώτησή της, σήμερα η αντιμετώπιση της μονογονεϊκότητας δεν είναι απολύτως ενιαία. Διαφορετικοί φορείς και νομοθετικές ρυθμίσεις μπορεί να εφαρμόζουν διαφορετικά κριτήρια, με αποτέλεσμα οικογένειες που αντιμετωπίζουν αντίστοιχες πραγματικές συνθήκες να έχουν διαφορετική πρόσβαση σε παροχές και δικαιώματα.
Ιδιαίτερη ανάγκη για σαφείς κανόνες υπάρχει στις περιπτώσεις γονέων που βρίσκονται σε διάσταση χωρίς να έχει ολοκληρωθεί το διαζύγιο, εκκρεμεί δικαστική διαδικασία ή υπάρχει συνεπιμέλεια, αλλά η καθημερινή φροντίδα, η διαμονή και οι οικονομικές υποχρεώσεις για το παιδί κατανέμονται με τρόπο που δημιουργεί πραγματικές συνθήκες μονογονεϊκής επιβάρυνσης.
Η βουλευτής υπογραμμίζει ότι η μονογονεϊκότητα δεν είναι απλώς μια τυπική οικογενειακή κατάσταση. Επηρεάζει άμεσα τη δυνατότητα πρόσβασης στην εργασία, στη στέγαση, στις κοινωνικές παροχές, στην παιδική φροντίδα και στην εκπαίδευση.
«Χρειάζεται να περάσουμε από αποσπασματικές ρυθμίσεις σε μια ολοκληρωμένη πολιτική για τις μονογονεϊκές οικογένειες. Ο μονογονέας δεν μπορεί να καλείται κάθε φορά και από διαφορετική υπηρεσία να αποδεικνύει την ίδια πραγματικότητα. Η Πολιτεία οφείλει να θεσπίσει έναν ενιαίο ορισμό, μία ενιαία διαδικασία αναγνώρισης και ένα συνεκτικό δίκτυο οικονομικής, στεγαστικής, εργασιακής και κοινωνικής προστασίας», σημειώνει η κ. Βατσινά.
Η κοινοβουλευτική παρέμβαση θέτει στο επίκεντρο την ανάγκη για μια σύγχρονη οικογενειακή πολιτική που θα αντιμετωπίζει τις πραγματικές ανάγκες των μονογονεϊκών οικογενειών, θα μειώνει τα διοικητικά εμπόδια και θα διασφαλίζει ίσες ευκαιρίες για τους γονείς και τα παιδιά.
Η Ελένη Βατσινά ζητά από την Κυβέρνηση συγκεκριμένες απαντήσεις για το αν προτίθεται να προχωρήσει στις αναγκαίες θεσμικές και πολιτικές παρεμβάσεις, ώστε η στήριξη των μονογονεϊκών οικογενειών να πάψει να είναι αποσπασματική και να αποκτήσει ενιαίο, μόνιμο και αποτελεσματικό χαρακτήρα.
