Στο άρθρο του ο κ. Χρηστίδης αναφέρει:
Πέντε χρόνια μετά τον θάνατο της Φώφης Γεννηματά, η πολιτική της παρακαταθήκη παραμένει μία αταλάντευτη πυξίδα για το ΠΑΣΟΚ: ενότητα-ανανέωση-πολιτική αυτονομία.
Άραγε, τι σημαίνει σήμερα να είσαι δύναμη προοδευτικής αλλαγής;
Πώς ξαναχτίζεις την εμπιστοσύνη των πολιτών; Και πώς κρατάς ζωντανή την ιδέα ότι η πολιτική μπορεί να αλλάζει τις ζωές των ανθρώπων;
Η Φώφη έδωσε τις δικές της απαντήσεις σε μια από τις δυσκολότερες περιόδους για το ΠΑΣΟΚ. Ανέλαβε την ηγεσία του το 2015, όταν η παράταξη βρισκόταν σε βαθιά κρίση.
Εργάστηκε για την ανασυγκρότησή της, την ενότητά της, την ηθική της αποκατάσταση, προχώρησε στη δημιουργία του Κινήματος Αλλαγής και επέμεινε στην ανάγκη μιας αυτόνομης, πλειοψηφικής Κεντροαριστεράς, με δική της ταυτότητα, πρόγραμμα και πολιτική φωνή.
Για τη Φώφη Γεννηματά, η αυτονομία δεν υπήρξε μια τακτική επιλογή ούτε ένας τρόπος να διαχειριστεί τους κομματικούς συσχετισμούς.
Ήταν ζήτημα πολιτικής αξιοπρέπειας. Έκανε χιλιάδες χιλιόμετρα, γιατί γνώριζε ότι η δημοκρατική παράταξη έπρεπε να συνομιλεί απευθείας με την κοινωνία, να διαμορφώνει τις δικές της θέσεις και να διεκδικεί πρωταγωνιστικό ρόλο. Να μην εξαντλείται στην επιλογή στρατοπέδου, αλλά να δίνει περιεχόμενο στην έννοια της προόδου.
Άκουγε, γιατί ήξερε ότι ο πολίτης είχε μέσα του θυμό και απογοήτευση. Και μετέτρεπε τα συναισθήματα αυτά σε πολιτική για τον άνθρωπο.
Αυτή η αντίληψη είχε συγκεκριμένο εθνικό και κοινωνικό περιεχόμενο. Ισχυρό δημόσιο σύστημα υγείας. Αξιοπρεπής εργασία και σύνταξη. Στήριξη της μεσαίας τάξης και των πιο ευάλωτων. Δίκαιη κατανομή των βαρών και των ευκαιριών. Ένα κράτος που στέκεται δίπλα στον πολίτη και δεν τον αφήνει μόνο απέναντι στις δυσκολίες.
Η κοινωνική δικαιοσύνη, για εκείνη, ήταν το μέτρο με το οποίο έπρεπε να κρίνεται κάθε πολιτική επιλογή.
Η πορεία της είχε δυσκολίες και ανοιχτά ζητούμενα. Η μεγάλη επιστροφή της παράταξης τέθηκε σε νέες, στέρεες βάσεις. Χιλιάδες «επέστρεψαν στο σπίτι τους», όπως χαρακτηριστικά έλεγε και διαμόρφωσαν μια νέα προοπτική.
Αυτή η προσπάθειά της να διατηρήσει ζωντανό έναν αυτοτελή προοδευτικό πόλο ανέδειξε μια ανάγκη που παραμένει επίκαιρη: η κοινωνία χρειάζεται πολιτική εκπροσώπηση με σαφείς αξίες, σοβαρές προτάσεις, ταυτότητα και σταθερή παρουσία στην καθημερινότητά της.
Σήμερα, όταν οι ανισότητες διευρύνονται και η ανασφάλεια επηρεάζει τις επιλογές των ανθρώπων, η παρακαταθήκη της αποκτά ιδιαίτερο βάρος.
Η προοδευτική πολιτική κρίνεται και στο ύφος και το ήθος άσκησης της εξουσίας. Και η Φώφη Γεννηματά αποτέλεσε ένα ξεχωριστό παράδειγμα ύφους και ήθους, το οποίο δεν αποτυπώνεται με λόγια, αλλά με την αγάπη που νιώθει η Ελλάδα για εκείνη.
Κανένας μας, δεν μπορεί να περιγράψει το έργο και τη συνεισφορά της για την πατρίδα, την πολιτική και τις γυναίκες, σε ένα άρθρο, ίσως ούτε σε ένα βιβλίο.
Πέντε χρόνια μετά, τιμούμε τη μνήμη μιας πολιτικού που υπηρέτησε με συνέπεια τις ιδέες της και άφησε το δικό της αποτύπωμα στη δημοκρατική παράταξη. Η διαδρομή της, η επιμονή και η υπομονή της, καθώς και η πίστη της στην κοινωνική δικαιοσύνη αποτελούν μέρος μιας ευθύνης που παραμένει ζωντανή μέσα μας.
Η μεγαλύτερη δικαίωση της Φώφης Γεννηματά είναι μια δημοκρατική παράταξη με ισχυρή κοινωνική αναφορά, καθαρή πολιτική ταυτότητα και σταθερή παρουσία δίπλα στους πολίτες. Μια παράταξη που δίνει προοπτική στους νέους, ασφάλεια στους πιο ευάλωτους και τη δυνατότητα σε κάθε άνθρωπο να ζει με αξιοπρέπεια.
Γιατί, τελικά, αυτό ήταν το βαθύτερο νόημα της δικής της πολιτικής διαδρομής: να υπάρχει η πολιτική για τον άνθρωπο.
