«Η Τουρκία με το θαλάσσιο πάρκο στο Καστελόριζο απομονώνει το νησί και επισφραγίζει τη θέση της ότι τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα – κατά παράβαση όλων των κανόνων του Δικαίου της Θάλασσα ς- επιχειρώντας να νομιμοποιήσει de facto το τουρκολιβυκο μνημόνιο. Με το θαλάσσιο πάρκο σε Λήμνο και Σαμοθράκη, η Τουρκία διεκδικεί συγκυριαρχία στην ελληνική υφαλοκρηπίδα.
Η προκλητική ενέργεια της Τουρκίας που αγνοεί το διεθνές δίκαιο, το Δίκαιο της Θάλασσας και τις ευρωπαϊκές οδηγίες πρέπει να απαντηθεί με οικονομικές κυρώσεις από την Ε.Ε.
Για να γίνει, όμως, αυτό θα πρέπει να ζητηθεί από την ελληνική κυβέρνηση. Κάτι που δεν έγινε ούτε στην περίπτωση του Τουρκολιβυκού μνημονίου, ούτε στην παρεμπόδιση πόντισης του καλωδίου ανοικτά της Κάσου, ούτε στην προαναγγελόμενη ψήφιση της «Γαλάζιας Πατρίδας» από την Τουρκική Εθνοσυνέλευση.
Η κυβέρνηση αρκείται σε «χαλαρές» ανακοινώσεις αποδοκιμασίας των τουρκικών πρακτικών, χωρίς κανένα πρακτικό αποτέλεσμα για τους προκλητικούς γείτονές μας.
Την ίδια στιγμή που η Τουρκία υπογράφει εξοπλιστικές, εμπορικές και αμυντικές συμφωνίες με αρκετές Ευρωπαϊκές χώρες, η κυβέρνηση «πανηγυρίζει» για τον «αποκλεισμό» της Τουρκίας από το SAFE.
Όπως «πανηγύριζε» για τον αποκλεισμό της Τουρκίας από τα F-35, αλλά ήρθε η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ να μας επαναφέρει στην τάξη. Όπως «πανηγύριζε» για τις αποτρεπτικές ενέργειες της πυροβολαρχίας Patriot στη Σαουδικη Αραβία, αλλά ήρθε η συμφωνία της Μέκκας να μας επανφέρει στην πραγματικότητα.
Σε ό,τι αφορά στη Διακήρυξη των Αθηνών, αυτή έχει μετατραπεί προ πολλού σε κουρελοχαρτο από την Τουρκία που την χρησιμοποίησε για να «ξεπλυθεί», να πάρει τα F-16, να διεκδικήσει την επιστροφή στα F-35 και να διεκδικήσει ρόλο στον ευρωπαϊκό αμυντικό μηχανισμό.
Είναι σαφές ότι η εξωτερική και αμυντική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη στερείται σχεδιασμού, στρατηγικού πλαισίου και αποτελεσματικότητας για την Ελλάδα. Αυτή είναι η αλήθεια και η πραγματικότητα ό,τι και αν λέει η κυβέρνηση».
