Ο κ. Μαρινάκης ανέφερε ότι ζήτησε ενημέρωση από το αρμόδιο υπουργείο, καθώς το ζήτημα αφορά και δήμους της εκλογικής του περιφέρειας. Όπως εξήγησε, η ρύθμιση συνδέεται με τις λεγόμενες «ζώνες υποδοχής συντελεστή», δηλαδή συγκεκριμένες περιοχές στις οποίες μπορεί να μεταφερθεί η δόμηση που δεν είναι δυνατόν να αξιοποιηθεί σε άλλα ακίνητα.
Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, διατηρητέα κτίρια και μνημεία, αλλά και οικόπεδα που έχουν δεσμευτεί από δήμους για απαλλοτριώσεις, τη δημιουργία πλατειών ή τη διάνοιξη δρόμων.
Πώς λειτουργεί η μεταφορά συντελεστή
Για να περιγράψει τον μηχανισμό, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έφερε ως παράδειγμα ένα νεοκλασικό ακίνητο επιφάνειας 200 τετραγωνικών μέτρων, το οποίο δεν μπορεί να κατεδαφιστεί. Εάν, υπό άλλες συνθήκες, στο συγκεκριμένο οικόπεδο θα μπορούσε να ανεγερθεί κτίριο 500 τ.μ., ο ιδιοκτήτης θα λάμβανε τίτλο μεταφοράς για τα 300 τ.μ. που δεν μπορεί να αξιοποιήσει.
Τα συγκεκριμένα δικαιώματα δόμησης θα μπορούσαν στη συνέχεια να διατεθούν προς πώληση μέσω της ψηφιακής τράπεζας γης σε ενδιαφερόμενο ιδιοκτήτη, ο οποίος θα τα αξιοποιούσε σε ακίνητο που βρίσκεται σε θεσμοθετημένη ζώνη υποδοχής συντελεστή.
Βασική προϋπόθεση, σύμφωνα με τον κ. Μαρινάκη, είναι η μεταφορά να πραγματοποιείται εντός των διοικητικών ορίων του ίδιου δήμου. Επικαλούμενος τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, σημείωσε ότι δεν μπορεί, για παράδειγμα, η δόμηση που αφαιρείται από ένα ακίνητο στην Καλλιθέα να μεταφερθεί στην Κηφισιά, τη Φιλοθέη ή το Ψυχικό, ούτε σε δήμο άλλης περιφέρειας, όπως η Λάρισα.
Όπως υποστήριξε, μια τέτοια πρακτική θα ήταν αντίθετη στη λογική του θεσμού, καθώς δεν θα ήταν δυνατόν ένας δήμος να εξασφαλίζει χώρους για πλατείες και πράσινο, μεταφέροντας τα δικαιώματα δόμησης σε μια εντελώς διαφορετική περιοχή.
Η διαδικασία και οι περιοχές που εξαιρούνται
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος υπενθύμισε ότι ο θεσμός της μεταφοράς συντελεστή δόμησης προβλέπεται από το 1979. Ωστόσο, όπως ανέφερε, προηγούμενες προσπάθειες εφαρμογής του χωρίς την απαιτούμενη τεκμηρίωση είχαν ανασταλεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Αυτό, σύμφωνα με τον ίδιο, είχε ως συνέπεια να παραμένουν σε εκκρεμότητα απαλλοτριώσεις και να εγκαταλείπονται διατηρητέα κτίρια.
Στο πλαίσιο αυτό, το ΣτΕ ζήτησε την εκπόνηση σχετικής μελέτης, η οποία βρίσκεται πλέον σε δημόσια διαβούλευση διάρκειας 60 ημερών. Μετά την ολοκλήρωσή της θα ακολουθήσει η επεξεργασία από το δικαστήριο και, στη συνέχεια, η έκδοση Προεδρικού Διατάγματος.
Ο κ. Μαρινάκης διευκρίνισε ότι η διαδικασία βρίσκεται ακόμη σε αρχικό στάδιο και ότι τα δημοσιεύματα αποτυπώνουν μια πρώτη βάση συζήτησης. Πρόσθεσε ότι οι δήμαρχοι των περιοχών που αφορά η ρύθμιση είχαν ενημερωθεί σε συνάντηση εργασίας που πραγματοποιήθηκε πριν από περίπου 15 έως 20 ημέρες.
Σύμφωνα με όσα ανέφερε για τη μελέτη, από τις ζώνες υποδοχής συντελεστή εξαιρούνται οι παραδοσιακοί οικισμοί, τα ιστορικά κέντρα, οι αρχαιολογικοί χώροι, οι ζώνες προστασίας διατηρητέων και οι προστατευόμενες περιοχές. Εκτός σχεδιασμού βρίσκονται επίσης τα οικοδομικά τετράγωνα που γειτνιάζουν με δάση, εκείνα με κλίση μεγαλύτερη του 25%, καθώς και τα δύο πρώτα οικοδομικά τετράγωνα από τη θάλασσα.
Οι στόχοι της ρύθμισης
Από την πλευρά του, το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας εκτιμά ότι η εφαρμογή των ζωνών υποδοχής συντελεστή θα επιτρέψει την αποζημίωση χιλιάδων ιδιοκτητών σε ολόκληρη τη χώρα, τα ακίνητα των οποίων δεν μπορούν να αξιοποιηθούν πολεοδομικά.
Παράλληλα, σύμφωνα με το υπουργείο, η ενεργοποίηση του μηχανισμού αναμένεται να συμβάλει στη δημιουργία νέας κατοικίας και, κατ’ επέκταση, στην αντιμετώπιση του στεγαστικού προβλήματος. Επιπλέον, εκτιμάται ότι θα διευκολύνει την ολοκλήρωση απαλλοτριώσεων που παραμένουν επί χρόνια σε εκκρεμότητα, προκειμένου να δημιουργηθούν νέοι χώροι πρασίνου και πλατείες.
